Ήρθε η ώρα

Το καλοκαίρι  που πέρασε ήταν το χειρότερο  όλων. Αγοράσαμε τροχόσπιτο και πήγαμε διακοπές με ένα φιλικό ζευγάρι. Η παρέα ήταν καλή, αν όμως  δεν μπορείς να την ακολουθήσεις πως να περάσεις καλά; Πώς να περάσεις καλά όταν όλοι κάνουν βουτιές στην θάλασσα και  εσύ παρακολουθείς από  την ξαπλώστρα, πίνοντας τον τρίτο καφέ της ημέρας; Πως να περάσεις καλά όταν οι άλλοι πάνε στον beach party φορώντας μόνο  μαγιό και εσύ κάθεσαι στο τροχόσπιτο γιατί  είχες για μία ακόμα φόρα "πονοκέφαλο"; Όπως καταλαβαίνετε πέρασα ένα δράμα.

Έκλαψα, φώναξα, γκρίνιαζα, μίσησα όσο ποτέ άλλοτε τον εαυτό μου...αλλά δεν άλλαξε τίποτα, εγώ παρέμεινα 107 κιλά! Έτσι  λοιπόν πέρασε το  καλοκαίρι μου, από την μία παρακολουθούσα  τη ζωή μου να φεύγει  χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι  γι' αυτό,  άλλα από  την άλλη μου δόθηκε η ευκαιρία δουλέψω με τον εαυτό μου!
Αυτό  το  καλοκαίρι  ανακάλυψα πολλά πράγματα για μένα. Ήταν μια φαινομενικά "νεκρή περίοδος" όμως στην ζωή μου γινόταν αλλαγές. Άρχισα να διαβάζω βιβλία αυτοβοήθειας όπως το "μεταμορφώστε την ζωή σας", "το  μυστικό", "ο νόμος της έλξης" κ.ο.κ. Καταβρόχθιζα μαζί με το  φαγητό  και όλα τα βιβλία που μου έδειχναν πως να πάρω την ζωή στα χέρια μου. Τα κατανοούσα άλλα δεν είχα όρεξη να εφαρμόσω όλα όσα έγραφαν. Έτσι αποφάσισα να δουλέψω διαφορετικά, έδωσα χρόνο στον εαυτό μου και  σίγα -σιγά, χωρίς πίεση άρχισα να καταγράφω τα  όνειρα μου και  να θέτω στόχους.  Ένας από  τους στόχους μου λοιπόν ήταν οι  απώλεια των 45 κιλών! Δύσκολος στόχος μεν, ακατόρθωτος δε. Υποσχέθηκα ότι  θα ξεκινήσω στις 1/9/10 και  θα κάνω ότι  περνάει  από  το χέρι  μου  για να τον πετύχω. Και  αυτή η στιγμή έφτασε. Η σημερινή ήμερα είναι  για μένα η αρχή για το ταξίδι προς 65 κιλά. Ελπίζω να μάθω πολλά μέσα από  αυτό  και  να με οδηγήσει  γρήγορα στον προορισμό μου!