Με σύμμαχο τον εαυτό μου...

Σήμερα είναι  η τέταρτη μέρα  της δίαιτας μου και  συνεχίζω ακάθεκτη!  Είμαι  πολύ  ευτυχισμένη  που καταφέρνω και παραμένω  ακόμα πίστη στην υπόσχεσή μου. Για μερικούς από εσάς ίσως να μην είναι  κατόρθωμα να ακολουθήσετε πιστά μία δίαιτα, για μένα όμως, όπως και  για πολλούς άλλους που γνωρίζω, είναι  μία νίκη. Όπως σας έχω εξομολογηθεί  έχω ένα επιβαρυμένο παρελθόν και  δεν είναι  η πρώτη φορά που προσπαθώ να χάσω κιλά. Έχω μπει σε αυτή τη διαδικασία ουκ ολίγες φορές και  το  αποτέλεσμα για τις περισσότερες απόπειρες μου ήταν απογοητευτικό. Όσο για τα σκηνικά και  το σενάριο ήταν πάντα κάπως έτσι.... 

Σχεδόν πάντα, όπως θυμάμαι, η δίαιτα ξεκινούσε Δευτέρα. Η προετοιμασία, που γινόταν μέσα στο Σαββατοκύριακο, περιελάμβανε:

• Μία βόλτα στο αγαπημένο  μου ρεστοράν. Έπρεπε να δοκιμάσω βλέπετε τα αγαπημένα, μου πλούσια σε θερμίδες, πιάτα "για τελευταία φορά"! Μπορεί να μην  φαντάζεστε τη χαρά που έκανε ο ιδιοκτήτης όταν έβλεπε την παραγγελία,   μπορείτε όμως να φανταστείτε με πόσες θερμίδες σηκωνόμουν από  το τραπέζι.
• Μία επίσκεψη στο ζαχαροπλαστείο. Γινόταν να μην δοκιμάσω τις αγαπημένες μου σοκολατίνες, τα λαχταριστά μιλφέιγ, τα πεντανόστιμα  παγωτά και ότι άλλο μου χαμογελούσε στην βιτρίνα, για "τελευταία φορά"; Τόσο  καιρό  θα τα στερηθώ, το δικαιούμαι νομίζω!
• Μία επιδρομή στο σούπερ μάρκετ.  Εκεί γέμιζα ένα καλάθι  με φρούτα, λαχανικά, χυμούς, γιαουρτάκια 2%, μπάρες δημητριακών, τυρί light, γαλοπούλα βραστή, ψωμί ολικής αλέσεως και ότι άλλο light υπήρχε στα ράφια του καταστήματος. Κατά την διάρκεια της δίαιτας το ψυγείο έπρεπε να είναι γεμάτο με τρόφιμα με λίγα λιπαρά, δεν ήθελα να είχα πειρασμούς γύρω μου. 
• Μία τσάρκα σε φαρμακεία.Έκανα μια έρευνα αγοράς για το τσάι με τις κατεχίνες, για τον καφέ που κόβει  την όρεξη, για τα χάπια αδυνατίσματος, για τις κρέμες που λιώνουν το λίπος και άλλα τέτοια παρόμοια προϊόντα (και να σας πω την μαύρη  αλήθεια όλο και  κάτι  αγόραζα). 
• Και  σιγά μην άφηνα τα γυμναστήρια και  τα κέντρα αδυνατίσματος απ' έξω. Αυτή τη φορά ήμουν αποφασισμένη για την δίαιτα και  έπρεπε να την εμπλουτίσω με ακριβά προγράμματα γυμναστικής, με σάουνα, χαμάμ, μασάζ, μηχανήματα παθητικής γυμναστικής και ότι άλλο είχα να πουλήσουν τα παραπάνω καταστήματα . 

Και αφού έτρωγα και  έπινα καθ΄όλη την διάρκεια της προετοιμασίας, ένιωθα τύψεις, άλλα έλεγα στον εαυτό μου "Έλα μωρέ πως κάνεις έτσι αφού την Δευτέρα ξεκινάμε δίαιτα και  θα χάσεις πολλά κιλά!" Και  έτσι περνούσε   σαββατοκύριακο και  ξημέρωνε η Δευτέρα. 

Πριν καλά, καλά ανοίξω τα μάτια μου, πεταγόμουν πάνω και  ζυγιζόμουν, αφού πρώτα επισκεπτόμουν την τουαλέτα, παράλληλα το πρώτο πράγμα που σκεφτόμουν ήταν τι πρωινό περιελάμβανε η δίαιτα. Όχι δεν πεινούσα αλλά έπρεπε να φάω κάτι με το ζόρι, άσχετα αν μου άρεσε ή όχι, και  εκεί  ξεκινούσε ο "πόλεμος"! Οι διαμάχες ήταν σκληρές,  από  τι  μία έλεγα πρέπει  να ακολουθήσω την δίαιτα και  από  την άλλη άκουγα μία φωνούλα μέσα μου που έλεγε "δεν πειράζει  φάε αυτό το  γλυκό δεν έχει πολλές θερμίδες και  μην φας τα φρούτα, 3 φρούτα =1 γλυκό" ή "έλα μωρέ μια φετούλα ψωμί παραπάνω πόσες θερμίδες έχει; σίγα τώρα" και ακολουθούσαν και άλλες τέτοιες παραπλανητικές  φράσεις. Προσπαθούσα, αλήθεια σας το  λέω, να τις αγνοήσω, να τις κάνω να πάψουν, δεν ήθελα να τις ακούω και  αντιστεκόμουν μία, δύο,τρεις μέρες, και έτσι με τα χίλια βάσανα περνούσε η εβδομάδα. Η Δευτέρα ερχόταν πάντα στην ώρα της και ήταν η ήμερα που έπρεπε  να ζυγιστώ (όχι ότι δεν ανέβαινα στην ζυγαριά καθημερινά), ακολούθησα πιστά τα βήματα προς τη ζυγαριά (πάντα πρωί, με τα εσώρουχα, και αφού πήγα τουαλέτα)  τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που περίμενα. Εγώ περίμενα την πρώτη εβδομάδα 3 κιλά τουλάχιστον και όχι ένα που έχασα. Θύμωνα με τον εαυτό  μου και του έριχνα ευθύνες γιατί  τις τελευταίες ήμερες είχε ακούσει τη φωνούλα κάμποσες φορές και  η μία παρασπονδία διαδέχονταν την άλλη, όσο για γυμναστική ούτε λόγος, μόλις ήταν η ώρα να ανέβω στον διάδρομο όλο και κάτι  συνέβαινε (είχα να πάω για καφέ, ήθελα να τελειώσει η ταινία που μόλις έβαλα κ.ο.κ).  Τώρα πια έβλεπα την μάχη να χάνετε, οι αντιστάσεις μου υποχωρούσαν ώσπου έσπαγα. Όπως καταλαβαίνεται γυρνούσα και πάλι  στις κακίες καθημερινές μου  συνήθειες. 

Αυτό  το  έργο  παίχτηκε πολλές φορές στην ζωή μου! Πριν καν ξεκινήσω είχα ήδη χάσει. Διδάχτηκα όμως πολλά πράγματα, μπορεί να έφτασα 107 κιλά, ώσπου να καταλάβω πως λειτουργεί το σύστημα, αλλά τώρα ξέρω! Συμφιλιώθηκα με τον εαυτό μου, μπορώ να διώχνω κάθε αντίστασή του και κάθε αμφιβολία του μακριά, τώρα τον έχω σύμμαχο  και όχι εχθρό μου. Ο πόλεμος τελείωσε, τώρα αγωνιζόμαστε μαζί ενάντια στα περιττά κιλά. Τώρα ήρθε η ώρα να νικήσουμε!