Ο Paolo Coelho μέσα από το βιβλίο του "ο Αλχημιστή" κατάφερε και πέρασε ένα μήνυμα το όποιο λέει πως "όταν θες κάτι πάρα πολύ ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις"! Όταν διάβασα για πρώτη φορά αυτό το βιβλίο μου φάνηκε ουτοπικό το μήνυμα που προσπαθούσε να μας περάσει ο συγγραφέας του, στην πορεία της ζωής μου όμως κάτι άλλαξε και αυτή ακριβώς η φράση έχει γίνει το σλόγκαν μου. Όταν αποφάσισα να αδυνατίσω δημιούργησα ένα πλάνο στο οποίο κατέγραψα του στόχους μου και τα βήματα τα οποία θα έπρεπε να ακολουθήσω για να φτάσω ως τον τελικό στόχο με επιτυχία. Μερικά από αυτά τα βήματα αυτά τα έγραφα με κάποια δυσπιστία, γιατί απλά πίστευα ότι δεν γινόταν να τα ακολουθήσω (άλλα κόστιζαν πολλά, άλλα ήθελα παρέα και δεν την είχα κ.ο.κ) όμως συνέχισα να τα καταγράφω, μένοντας πάντα προσηλωμένη στον στόχο μου και εκεί λοιπόν ήταν που έγινε το θαύμα!
Δεν πέρασαν παρά μόνο πέντε μέρες που άρχισα να ταξιδεύω προς τα 65 κιλά, η πορεία μου είναι εύκολη έως τώρα, και ήδη άρχισα να νιώθω πιο ανάλαφρη! Ξέρω όμως πως τα πρώτα κιλά χάνονται εύκολα απλά μειώνοντας τις θερμίδες, στην συνέχεια όμως δεν είναι αυτό αρκετό , πρέπει να βοηθήσεις τον οργανισμό σου και με άλλες τεχνικές (όπως με γυμναστική, συμπληρώματα διατροφής κ.α.). Όλα αυτά πρέπει να τα εντάξεις στο πρόγραμμά σου σίγα- σιγά. Στην θεωρία είμαι καλή, όπως φαντάζομαι διαπιστώνετε, στην πράξη όμως έχω μερικά κολλήματα. Για παράδειγμα δεν μπορώ να πάω γυμναστήριο μόνη μου, θέλω παρέα, πλήττω μονάχη μου χωρίς να έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου να πούμε μία κουβέντα, όπως επίσης ενώ θέλω να πάω χορό δεν το κάνω γιατί και πάλι μου λείπει η παρέα και έχω και άλλα τέτοια παραδείγματα που δεν σε αυτά δεν μου λείπει η παρέα άλλα κάτι άλλο όπως λόγου χάριν τα χρήματα! Και εδώ είναι που μπαίνει ο Paolo, παρατήρησα λοιπόν ότι όλα αυτά τα εμπόδια που είχα στήσει μπροστά μου, όσο είμαι προσηλωμένη στον στόχο μου εξαφανίζονται ως δια μαγείας. Προφανώς το σύμπαν, που είδε πόσο πολύ θέλω να χάσω τα περιττά κιλά μου συνωμότησε για χάρη μου.
Από την αρχή του ταξιδιού μου έλεγα θέλω να πάω γυμναστήριο αφού περάσουν δύο-τρεις εβδομάδες από την ημέρα που ξεκίνησα επειδή πρώτα ήθελα να χάσω τα "εύκολα" κιλά. Το πρόβλημά μου ήταν ότι δεν είχα παρέα, όσο και να πίεζα τον εαυτό μου να πάω να γραφτώ σε κάποιο γυμναστήριο, δεν μπορούσα να το κάνω, δεν ήθελα να πάω μόνη μου. Οι μέρες περνούσαν, ήθελα να είμαι έτοιμη όταν έρθει η ώρα αλλά μόνη μου δεν ήθελα να πάω και τότε ήταν που έσκασε πρόταση από την Κωνσταντίνα να πάμε παρέα και το καλό είναι ότι θέλει να ξεκινήσουμε γύρω στις 20 του μήνα, την ίδια περίοδο που ήθελα και εγώ. Και περιττό να σας πω ότι το ίδιο συνέβηκε και με την επιθυμία μου να πάω για χορό, χωρίς καν να το έχω συζητήσει με την Σοφία ήρθε και μου το πρότεινε η ίδια. Και έχω και άλλα παραδείγματα όπως χθες που ήρθε μία πελάτισσα στο μαγαζί που είναι διαιτολόγος και μου πρότεινε να με βοηθήσει χωρίς χρήματα, γιατί λέει της άρεσε ο τρόπος που το παλεύω! Και να φανταστείτε είμαι ακόμα στην αρχή. Όσο ξέρω που θέλω να φτάσω τα εμπόδια που είτε τα στήνω μόνη μου, είτε βρίσκονται μπροστά μου εξαφανίζονται τυχαίο; Δεν νομίζω!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου