"Αυτή τη φορά θα πετύχει" είπα στον εαυτό μου. Δεν ξέρω εάν με πίστεψε, αλλά ήρθε η ώρα να ξεφορτωθώ από πάνω μου τα 42 περιττά κιλά! Ξέρω καλά τι πρέπει να κάνω και πως να το κάνω, όπως επίσης ξέρω πως σε αυτή μου την προσπάθεια χρειάζομαι παρέα. Τι λέτε ξεκινάμε μαζί;

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Και συνεχίζω, συνεχίζω, συνεχίζωωω!

Σήμερα  είναι  η τρίτη  μέρα της δίαιτας μου και  ναι  την συνεχίζω με όλο  περισσότερο  ζήλο. Σας το είπα αυτή η φορά είναι  διαφορετική. Είμαι  ικανοποιημένη  από τον εαυτό μου!  Νιώθω υπέροχα. Αν και  η αλήθεια είναι  ότι  έκανα μία ζαβολιά, παραβίασα έναν κανόνα της δίαιτας. Όχι, όχι μην βιάζεστε να βγάλετε αμέσως συμπεράσματα,   δεν έφαγα κάτι  που δεν έπρεπε, άλλον κανόνα παραβίασα. 

Όταν αποφάσισα να κάνω δίαιτα  έφτιαξα ένα πλάνο το οποίο περιλαμβάνει: τον προορισμό, τους στόχους μου, τις στρατηγικές, τους κανόνες, τις τιμωρίες  και  φυσικά  τα βραβεία (θα το αναρτήσω παρακάτω αυτό  το πλάνο  για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ). Ανάμεσα λοιπόν στους κανόνες υπάρχει  ένας ο οποίος λέει: κατά την  διάρκεια της δίαιτας επιτρέπετε να ανεβαίνετε στην ζυγαριά μόνο μία φορά την εβδομάδα και  εγώ μέσα σε μόλις τρεις μέρες ανέβηκα 4 φορές!  Είμαι  ανυπόμονη τι να κάνω;  Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό. Είναι λάθος το ξέρω αλλά... όσες δικαιολογίες και  να σκαρφίστηκα   δεν γλίτωσα  την τιμωρία, που στην προκειμένη  περίπτωση ήταν να γράψω στο τετράδιο  τιμωριών 100 φορές τον κανόνα που παραβίασα. Περιττό να σας πω ότι  πόνεσε το  χεράκι μου να γράφω σαν παιδάκι του δημοτικού  400 φορές (100 που είναι  η τιμωρία επί 4 φορές που παραβίασα τον κανόνα)  την ίδια φράση. Κουράστηκα, αγανάκτησα αλλά το μάθημα το  πήρα: "κατά την  διάρκεια της δίαιτας επιτρέπετε να ανεβαίνετε στην ζυγαριά μόνο μία φορά την εβδομάδα"  τέλος.  


Κατά τα άλλα η χθεσινή ημέρα ήταν πολύ καλή. Πήγα στο χωριό  μου να δω την κορούλα μου, αν αρχίσω να σας μιλάω για αυτήν, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να σταματήσω, το λατρεύω το μωρό μου. Στο  χωριό  λοιπόν με περίμενε μία γάστρα με χοιρινό και πατάτες φούρνου, που είχε μαγειρέψει η μαμά μου, που κατά κοινή ομολογία είναι  τέλεια μαγείρισσα. Σε κανονικές συνθήκες το  μεσημεριανό μου γεύμα θα αποτελούνταν από: σαλάτα (προαιρετικά ) 6-7 κομμάτια πατάτες 2 κομμάτια χοιρινό με κόκαλο,1- 2 φέτες ψωμί, σίγουρα ένα μεγάλο κομμάτι  τυρί φέτα, 1κουταλιά της σούπας μαγιονέζα (πάει πολύ με το συγκεκριμένο  φαγητό) και  1-2 ποτήρια  coca-cola (και μετά έλεγα πως έφταιγε ο θυροειδής και  η εγκυμοσύνη για τα περιττά κιλά) και όλα αυτά   θα τα έτρωγα γρήγορα και λαίμαργα. Χθες όμως αποφάσισα να ακολουθήσω άλλο  μονοπάτι. Έβαλα στο πιάτο  μου  τα εξής: κόκαλα  (μερικές συνήθειες δεν κόβονται) από  τα όποια είχα αφαιρέσει όσο  κρέας μπορούσα  για να μαδήσω ότι κρέας είχε απομείνει κολλημένο (στην ουσία δεν έφαγα ούτε 60 γραμμάρια από  το  χοιρινό), 3 κομμάτια πατάτες, 20 γρ. τυρί φέτα, 30γρ ψωμί ολικής άλεσης και  μαρούλι χοντροκομμένο  σκέτο (χωρίς λαδί και  αλάτι) και ήπια νεράκι. Έτρωγα αργά -αργά και  προσπαθούσα να απολαύσω κάθε μπουκιά. Σηκώθηκα από το τραπέζι  χορτάτη και όχι έτοιμη να σκάσω, ένιωσα  ικανοποιημένη, έφαγα από όλα, απόλαυσα περισσότερο το φαγητό μου και έλαβα λίγες  θερμίδες .Τελικά τα πράγματα είναι  απλά και  εύκολα. Θέλω να συνεχίσω σε αυτό  το  μονοπάτι  για πάντα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Μα ναι, τα καταφέρνω μια χαρά και χάνω γρήγορα κιλά....να να να ...